හුඟක් කාලෙකට පස්සෙ අම්මා නෙල්ලි ගෙනැත් තිබුණා. නෙල්ලිවලට ඒ තරම් කැමැත්තක් නැති වුණත් මම අද උදේ නෙල්ලි ගෙඩියක් කටේ දාගත්තා. නෙල්ලි ගෙඩියටම විශේෂ වුණු තිත්ත, ඇඹුල, කහට ගතිය එක්ක මුසු වුණ හීන් පැණි රස හැමදාමත් වගේ මට දැනුණා.
නෙල්ලි ගෙඩිය කාලා ඉවර වුණත් ඒ හීන් පැණි රස ගොඩක් වෙලා මට දැනි දැනී තිබුණා. කලින් දැනුණු තිත්ත, ඇඹුල, කහට ගතිය ඒ තරම් වෙලාවක් රැඳුණෙ නෑ.
බස් එකේ සෙනග අතරෙ තෙරපි තෙරපි කන්තෝරුවට එද්දි මට කල්පනා වුණේ ජීවිතෙත් හරියට නෙල්ලි වගේ නේද කියල...
අමිහිරි රසයන් ගොඩකින් පිරුණත් ඒ හැම දෙයක්ම ජයගෙන අවසානයක් දැක්කම ජීවිතේ සොඳුරු බව විතරක් ඉතිරි වෙනව නේද කියල...
෴
No comments:
Post a Comment