සියල්ල නිසලය. මට පෙණුනේ ඝන අන්ධකාරය පමණි. එ වන් වූ දැඩි නිහඬ බවක් මා මතකයේ නැත. දෑස් හරවා බැලිය හැකි මානයේ අංශු මාත්රීය හෝ ආලෝකයක් නො වීය. අවට පිරික්සා බැලීමට තරම් උවමනාවක්ද මට නොවූයෙන් මම නිසලව වැතිර හුන්නෙමි.
නොපැහැදිලි වූ සිහින් මුණු මුණු හඬක් කන වැකෙත් ම, සැලකිය යුතු කාලයක් මා එසේ වැතිර හිඳ ඇති බව මට දැනෙන්නට විය. හඬවල් එකිනෙක වඩා පැහැදිලි වන විට ඒවා හුරු සමීප බවක් දැණුන මුත්, ඒවා මොනවාදැයි කීමට අපොහොසත්ව මම නිසලව වැතිර හුන්නෙමි.
කෙමෙන් කෙමෙන් සිරුර තුළ වේදනාවක් හට ගනු මට දැණින. විෂ අම්ලයකින් පිළිස්සෙන්නාක් මෙන් වූ ඒ වේදනාව ඒ මොහොතේ හටගත්තක් නොව පෙර පටන් පැවතිය මුත් ක්ෂණිකව මට දැනෙන්නට පටන් ගත්තක් බව මට පසුව වැටහිණි. එමගින් මා කෙතරම් පීඩාවට ලක් කළ ද ඉන් මිදීමට මට කළ හැකි කිසිවක් නො වීය. නැත. කිසිවක් කිරීමට තරම් මට උවමනාවක් නොවීය. මම නිසලව වැතිර හුන්නෙමි.
නොපැහැදිලි ඝෝෂාව අතරින් සිහින් හඬක් නැග එයි. එය අනෙක් හඬවල් අතරින් ඉස්මතු ව මා සවනත වැටෙයි. ඒ හඬ වෙසෙස් ය. මට වඩාත් සමීප ය. එහෙත් එය කුමක්දැයි නියත ව කීමට මම නොදනිමි. මා සිරුර මඳ එසවීමකට ලක් විය. ඒ සමඟ ම සුවදායක උණුසුමක් මා වටා පැතිර ගියේය. පෙර ඇසුණු සිහින් හඬ මට වඩ වඩාත් ළඟින් ඇසෙමින් මා සිතට සුව එළවීය. මෙසේ කාලය ගෙවී යන්නට ඇත. මම නිසලව වැතිර හුන්නෙමි.
මා අසළ වූ උණුසුම් වස්තුවෙන් නැඟෙන සිහින් ගැස්මක් මට කෙමෙන් දැනෙන්නට විය. මඳින් මඳ අවටින් ඇසුණු හඬවල් තීව්ර විය. පැහැදිලි විය. මා හද නො සන්සුන් විය. සිරුර චලනය කිරීමේ දැඩි ආශාවක් හා අවට වූ ශබ්ධයන්ගේ මූලය සෙවීමට දැඩි කුතුහලයක් මා පෙළන්නට විය. ක්ෂණයකින් ම සිත කලබලකාරී විය. සිතිවිලි ඕඝයක් සිත තුළ මහත් තෙරපුමක් ඇති කළේය. අවට පරිසරයේ ද කලබලකාරී බව වැඩි වනු මට දැණින. ඒ කලබලය අභිබවමින් මා අසළ වූ සිහින් ගැස්ම ඉස්මතු වන'යුරු මට දැණින. ඒ ගැස්ම මට හුරු ය. කුඩා ජීවියෙකු ව මවු කුසක සිර වී සිටි යුගයකදී ද මෙ වන් ගැස්මක් මට හුරු ව තිබිණි.
එය සැබෑ ය. මේ ගැස්ම ද එයම ය.
"අම්මා"
මම යළි පැමිණියෙමි!
෴
No comments:
Post a Comment